We doen het eens anders

Van alle maanden van het jaar vind ik januari toch altijd de minst leuke maand. Geen feestdagen, meestal geen vakantie, slecht weer, het is laat licht en vroeg donker. Allemaal dingen die een mens over het algemeen geen goed doet.

Nieuwjaarsduik

Dit jaar heb ik het eens heel anders aangepakt. Ik nam me voor van januari eens een hele leuke maand te maken. Te beginnen met de nieuwjaarsduik! Tot groot genoegen van mijn echtgenoot (NOT!). Ik vond het een geweldig leuke (en bijzonder koude!) ervaring die zeker voor herhaling vatbaar is.

Kinderyoga

De eerste week van januari begon ik met een vakantie. Nou ja, meer een werkvakantie. Ik volgde die week namelijk een opleiding kinderyoga van Helen Purperhart. Dat werd een week die me nog lang bij zal blijven en waar ik intens van genoten heb.

Nieuwe lessen en teiltje naast mijn bed

Maandag 21 januari was het blue monday en ik had me nog zo voorgenomen daar niet aan mee te doen. Wat helemaal lukte, het was een prachtige dag, het had gevroren, ik had een flink stuk gewandeld en veel frisse ideeën voor mijn nieuwe lessen en mijn nieuwe website. Daarnaast lag er een week voor me met allemaal toffe afspraken.

En toen werd het nacht…en werd ik ziek. De rest van de week was ik niks waard. Lessen moest ik afzeggen, afspraken verzetten (wat gelukkig kon!) en mezelf vooral even rust gunnen.

Die griep voelde ik niet aankomen. Het leek alsof iets of iemand tegen me zei “zo Eveline, deze week doe jij eens even aan zelfzorg, weet je nog hoe dat moet? Ja? Laat dat maar zien dan!”.

En daar lag ik, als een zielig vogeltje op bed. Uit de kelder mijn elektrische deken opgediept, teiltje naast mijn bed, slappe thee, warme appelsap en knappertjes. Want als je ziek bent, wil je ineens terug naar hoe het vroeger thuis was (vandaar die appelsap en bij gebrek aan kaneelbeschuitjes de knappertjes).

Practice what you teach

Tsja en dan is het enige wat je kunt doen: luisteren naar je lichaam. Wat wil het en wat vraagt het? Geen eten, dan niet. Veel slapen? Lekker doen. Ben ik niet degene die tijdens mijn lessen altijd zegt dat het aller- allerbelangrijkste is dat je naar je eigen lichaam moet luisteren? En dat alleen jij weet wat je lichaam aangeeft en wilt? Ja, dat ben ik dus. En dan zeg ik tegen mezelf: “practice what you teach”. Doe wat je zelf ook doorgeeft aan je studenten.

En zo stond ik deze week meer in verbinding met alle mensen die ik lesgeef dan ooit. Want in mijn gedachten speelden verschillende lessen en gesprekken zich af. Hoe ik mensen goede raad geef. En hoe ik die goede raad nu echt even op mezelf moest toepassen.

Maar ook de struggle van het idee dat je iedereen in de steek moet laten omdat je een paar lessen niet kunt geven. Ook dat hoort erbij, bij het leven, bij het zelfzorgen, bij het ziek zijn. Bij januari…toch wel.