Dankbaarheid

Ik heb “iets” met dankbaarheid. Voor wie mij volgt op Instagram weet dat (en als je me volgt op Facebook ook, want daarop verschijnen ook mijn insta-posts). Een tijdje geleden startte ik voor mezelf de uitdaging om elke dag een moment van dankbaarheid te posten op Instagram. Waarom zo’n moment?

Dagboek

“Dankbaarheid” klinkt misschien wat zoetsappig of op zijn minst heel braaf. Maar het is – zo heb ik gemerkt – erg belangrijk. Zeker in deze maatschappij waarin velen van ons de zoektocht naar geluk starten of zijn gestart. En deze zoektocht blijkt soms een ietwat bochtige weggetje te zijn.

Daar is op zich niks mis mee. Lopen hebben we ook ooit geleerd met vallen en opstaan. En zo gaat het ons hele leven door. Vanuit verschillende stromingen van therapie, filosofie en psychologie wordt mensen aangeraden om een zogenaamd “dankbaarheid-dagboek” bij te houden. Volgens mij is Oprah Winfrey daar ooit mee begonnen. Of in ieder geval is zij voor mij degene die ik het eerst hoorde praten over het fenomeen “dankbaarheid-dagboek”.

In zo’n dagboek schrijf je elke dag, voordat je gaat slapen, één of meerdere dingen of momenten die op die dag zijn gebeurd. En dat zijn dan momenten waar je dankbaar voor bent. Als je er net mee begint voelt het wat geforceerd. En denk je vooral aan – althans dat deed ik – grote dingen. Als er dan die dag niks “groots” was gebeurd, nou dan was er ook niks om dankbaar voor te zijn.

Het zit in kleine momenten

En zo werkt het dus net niet! Als je je dagboekje langer bijhoudt en meer stilstaat bij momenten van dankbaarheid, dan ga je zien (en voelen!) dat dankbaarheid in kleine momenten zit. Juist!

Als je bijvoorbeeld lang niet hebt kunnen sporten en je staat ineens weer in de sportschool en je merkt dat je lichaam weer doet wat je wilt. Of dat je spieren weer wat sterker worden. Nu ik dit voorbeeld zo beschrijf, realiseer ik me, dat dit dan wel weer een groot ding is. Maar hou het eens dichterbij je. Bijvoorbeeld het gevoel van het handje van je kind in de jouwe als je samen naar school loopt. Of een heerlijke kop thee na een lange dag werken. Met je voeten langs het strand lopen, spelen met het zand of de zee langzaam tegen je voeten aan voelen komen.

Leven vanuit dankbaarheid

Van die kleine momenten, het kunnen acties zijn van anderen, van jezelf. Het kan een geur zijn die je doet terugdenken aan vroeger of aan een vakantie. Een gevoel, als je bijvoorbeeld na het hardlopen een laatste sprintje trekt. En ga zo maar door. Als je, zoals ik nu al geruime tijd doe, voor jezelf momenten van dankbaarheid markeert. In een dagboek, op een bord in de wc of misschien wel op je social media, dan merk je op den duur dat je dagelijks meer momenten van dankbaarheid (of ook wel “momenten van klein geluk”) gaat herkennen. Nog voordat je ze hebt benoemd!

En dan, precies dan, ben je blij en tevreden met dat wat is. Hoef je niet te verlangen naar meer of te kijken bij de buren, want daar is het gras altijd groener. Nee, je kijkt en voelt dan bij jezelf en weet waar jij dankbaar mee en voor kunt zijn. Dan leef je echt vanuit dankbaarheid. Met mijn lessen waarbij dankbaarheid centraal staat is het dit wat ik door wil geven.

29 juli – yogales vanuit dankbaarheid

Vorig jaar schreef ik ook een blog over dankbaarheid. Het is voor mij duidelijk een onderwerp wat mij na aan het hart ligt. Ik verwerk het ook in mijn yogalessen. Wil je dat een keer ervaren? Dat kan! Op zondag 29 juli a.s. geef ik om 11.00 uur een yogales “hatha yoga vanuit dankbaarheid” op het Schouwburgplein in Rotterdam. De les is voor iedereen toegankelijk. En jij bent van harte welkom!